Rökvilla innanríkisráðherra

Hörmuleg hryðjuverk norsks róttæklings hafa hreyft við íslenskri stjórnmálastétt, rétt eins og öðrum Íslendingum. Viðbrögð Innanríkisráðherra hafa hins vegar ekki verið á þann veg að bæta eða auka á viðbúnað lögreglu eða landhelgisgæslu, enda er hann staðsfastlega þeirrar skoðunar að hann sé nægur.

Á vísi.is birtist frétt þess efnis að ráðherran íhugi fremur að setja frekari takmarkanir við vopnaeign alþýðunnar því hann sé á móti því að efla löggæsluna í landinu. Þetta segir hann þrátt fyrir það að vopnalög þjóðarinnar séu þegar mun strangari en þau sem gilda í Noregi og enga heimild megi þar finna fyrir áþekkum vopnum og morðvargurinn norski beitti gegn sakleysingjum.

Athyglisvert er að í ávarpi hryðjuverkamannsins, sem finna má á netinu, eru ýtarlegar upplýsingar um hvernig megi kaupa ólögleg vopn og smygla þeim milli landa. Ströng vopnalög hafa löngum sannað hið fornkveðna að þau tryggi aðeins það að hinir löghlýðnu séu illa eða óvopnaðir á meðan hinir sem standa utan við lög og rétt hafa allan þann vopnabúnað sem þeir kjósa.

Jón Sigurðsson var þess andsnúinn að ríkisvaldið gerði Íslendinga berskjaldaða fyrir morðvörgum eins og Andrési Breiðuvík. Skotvopnaeign alþýðumanna var honum mjög þóknanleg og hvatti hann menn til þess að eiga góðar byssur. Ögmundur Jónasson íhugar hinsvegar að halda áfram í þeirri krossferð vinstrimanna að gera Íslendinga eins vanbúna og kostur er til þess að verja líf sitt og limi með lýðskrumi um strangari vopnalög í stað öflugra eftirlits lögreglu eða öðrum viðbúnaði.

 

Hvaða vopn vill ráðherrann banna?

Tegundir skotvopna sem Íslendingum er heimilt að eiga og nota eru ekki margar. Allar eru þær notaðar til veiða á mismunandi dýrategundum eða í ólympískum skotíþróttum. Strangari vopnalög yrðu þess valdandi að annað hvort yrðu Íslendingar að hætta veiðum á hreindýrum, rjúpum eða öðrum dýrum, ellegar þyrftu þeir að hætta æfingum eða keppni í skotíþróttum.

Hvernig væri ef ráðherra léti lögreglu nú fylgjast betur með kaupum manna á áburði og öðrum efnum til sprengjugerðar eða nota forvirkar rannsóknarheimildir gegn hópum pólitískra róttæklinga?

26% treysta íslenska hernum en 12% treysta íslenskum stjórnmálaflokkunum

Greinilegt er að Íslendingar treysta frekar hermönnum í dag en stjórnmálmönnum, skv könnun ESB.

Það er kannski ekki skrýtið miðað við hegðun margra stjórnmálamanna upp á síðkastið.

 

 

26% treysta íslenska hernum

Útþenslustefna Kína

Áttunda september síðastliðinn var kínverskt fiskveiðiskip staðið að landhelgisbroti við hinar japönsku Senkakueyjar. Er japanska strandgæslan reyndi að hefta för skipsins brást áhöfn þess við með því að sigla á varðskip. Um síðir tókst að handsama kínverska skipstjórann, en ekki tók neitt betra við þar sem kínversk stjórnvöld hnepptu nokkra japanska ferðamenn í varðhald, sökuðu þá um njósnir og hótuðu að aflífa þá slepptu Japanir ekki skipstjóranum.

Að hætti vinstrimanna, sem vinveittir eru kommúnistastjórnum og öðrum kúgurum gafst ríkisstjórn Japan upp fyrir Kína og sleppti skipstjóranum. Hún þorir ekki einu sinni að leyfa birtingu myndbands sem sýnir ásiglingar kínverska skipsins.

Linkind þessi hefur valdið töluverðri óánægju meðal Japana, sem hafa haldið mótmælafundi á mörgum stöðum um landið, eins og sjá má hér á myndbandinu að ofan.

Svo er mál með vexti að kínversk yfirvöld girnast þessar Senkakueyjar, sem eru rétt fyrir sunnan Rjukueyjar þaðan sem karate-íþróttin fræga er upprunnin. Kommúnistastjórnin í Kína telur sig hafa fullt tilkall til þeirra sökum meintra yfirráða hins forna keisaradæmis yfir þeim. Reyndar telja þeir að auki að Rjukueyjar (og Ókinava þar meðtalin) skyldu einnig tilheyra Kína.

Valdagræðgi Alþýðulýðveldisins er slík að hinir friðsömu Japanir ljá nú jafnvel máls á því að koma sér upp kjarnorkuvopnum líkt og Tosío Tomogamí hershöfðingi lagði opinberlega til fyrir nokkru. 

Í öllu falli kynni svo að fara að Japanir sjái sig tilneydda til að koma á fót setuliði á Senkakueyjum og stórefla flota sinn, bæði strandgæslu og sjálfsvarnarsjóher. 

Stúdentablaðið 2008

 

 

Í ljósi ástandsins í þjóðfélaginu mætti ætla að krakkarnir sem sjá um stúdentablaðið klipptu saman myndir frá Stalíngrad, snemma árs 1943, framan á næsta blað sitt.

Tvö verk um varnar og öryggismál

Bók breska hermannsins og sagnfræðingsins B. H. Liddell Harts „Strategy“ fjallar um hernaðaraðgerðir mestu herforingja veraldarsögunnar allt frá bardögum Grikkja við Persa frá um 490 f. Kr. til miðrar 20. aldarinnar. Er höfundur bókarinnar talinn helsti hugsuður síðari alda á sviði hernaðarlistar.

Í bókinni hrekur hann hugmyndafræði fylgismanna Karls Clausewitz um nauðsyn úrslitaorrustna og mikils mannafla á kostnað þess að tryggja hagkvæma stöðu fyrir orrustu og andlegan hreystileika. En viðurkennir um leið að Clausewitz náði vissulega ekki að klára verk sitt áður en hann dó.

Nokkuð magn af bókum eftir þennan höfund prýða hillur Þjóðarbókhlöðunnar, þó þessi sé ekki meðal þeirra. Samkvæmt Gegni.is eiga aðeins Þjóðarbókhlaðan, Borgarbókasafn og bókasafn Dagsbrúnar rit eftir B.H. Liddel Hart.  

Ég mæli sterklega með því að allir þeir sem sinna Varnar og öryggismálum, sem og áhugamenn um þau lesi þessa bók og önnur rit B. H. Liddel Harts. Íslensk bókasöfn mættu einnig taka sig til og bjóða eintök af þessari bók til láns.

 

Bókin „Total Resistance“ (í enskri þýð.), sem ættuð er frá Sviss, er ekki síður athyglisverð. Hún er eins konar handbók og grundvallarrit hverrar þjóðar sem á það á hættu að verða hernaðarkúgun stórvelda að bráð. 

Í henni fjallar höfundurinn Von Dach, majór, um hvernig megi haga aðgerðum andspyrnuhreyfinga, skæruliða eða hers og hins almenna borgara til þess að tryggja megi skjótari frelsun þjóðarinnar undan oki innrásarliðs. Tilvist og útbreiðsla slíkrar bókar er einnig talin hafa gífurlegan fælingarmátt fyrir stjórnvöld sem huga á landvinninga.

Því miður þekkist þessi bók ekki á samskrá íslenskra bókasafna. En úr því ættu menn skjótt að bæta. 

Eru heiðursmorð drengskaparverk í Noregi?

Í sunnudagsmogganum var ágætis viðtal við norsara sem stendur í því að láta

þýða Íslendingasögurnar yfir á meginlandstunguna.

Undir lokin á viðtalinu fór þó að halla nokkuð á skýra hugsun eða siðferðiskennd blessaðs mannsins, er hann tók að líkja hólmgöngum norrænna fornmanna við svokölluð „heiðursmorð “suðrænna manna nú á dögum og telja þau jafnvel jafngild.

Orðið „heiðursmorð“ eitt og sér er alger þverstæða enda eru orðin tvö heiður og morð jafn samræmanleg og góður og vondur meðal fornmanna á Norðurlöndum. Morð er og hefur ætíð verið talið níðingsverk og enginn getur varið sæmd sína með morði. Drengskaparmenn vógu hvorn annan, en myrtu ekki og á því er reginmunur sem hver íslenskur skólakrakki þekkir út og inn.

Drengskaparmenn myrtu ekki varnarlaus börn sín og ekki drápu þeir konur eða börn annarra. Það eitt að kasta snjóbolta í konu þótti ekki sæmandi.

 

Heiður norrænna manna er augljóslega nokkuð frábrugðin heiðri heiðursmorðingjanna. 

 

Útlitið er því svart fyrir Norðmenn séu sérfræðingar þeirra í fornaldarhefðinni ekki betur að sér en svo.

Af Evrópismanum (myndband)

Ég rakst á þetta ágæta myndband á vafri mínu um netheima. Það er titlað „Ísland 2084“ og talar sínu máli:

 

„Hjálparstarfsmenn“ reyna að limlesta eða drepa ísraelska sjómenn

Sjóher Ísrael hefur birt eftirfarandi myndbönd á Youtube sem virðast sýna meinta hjálparstarfsmenn ráðast gegn löggæslumönnum með miklu ofbeldi er þeir komu um borð í morgun.

Ljóst er að ef Íslendingar hlytu slíkar móttökur af hendi nokkurra manna innan íslenskrar efnahagslögsögu fengju þeir seint að kemba hærurnar.

Netanyahu: Höfðu lífið að verja

Enn frekar um Evrópuher

Orðið hef ég var um það að sumir Evrópusinnar geri lítið úr því að íslendingar muni þurfa að útvega fjármuni og mannafla til hernaðar Evrópusambandsins, verði landið innlimað í það.

Því er tilvalið að vitna í athyglisverðan pistil Björns Bjarnasonar, fyrrverandi dómsmálaráðherra, þar sem hann vitnar um nýleg svör Utanríkisráðherra til ESB: 

Þeir þingmenn stjórnarflokkanna, sem hafa jafnan risið á afturlappirnar, þegar minnst hefur verið á íslenska leyniþjónustu, ættu að skoða spurningarnar um það efni. Í þessum hópi þingmanna er meðal annarra Össur Skarphéðinsson, utanríkisráðherra. Sýnir það aðeins andvaraleysi fjölmiðlamanna í þessu máli að rifja ekki upp ummæli ráðherrans um íslenska leyniþjónustu. Afstaða hans breytist kannski, ef hann les spurningar ESB. Er augljóst, að ESB gengur að því sem vísu, að hér starfi leyniþjónusta, eða lögregla með svonefndar forvirkar heimildir, það er til að hefja rannsókn mála, án þess að rökstuddur grunur liggi fyrir um, að afbrot hafi verið framið.

Í spurningum til utanríkisráðuneytisins um utanríkis-, öryggis- og varnarmál er einnig gengið að því sem vísu, að hér á landi sé herafli eða að minnsta kosti vísir að honum. Eitt af því, sem utanríkisráðuneytið svarar, snýst um svonefnd  Headline Goal 2010 og snertir markmið ESB í hernaðarlegu tillitil og viðbúnað á því sviði. Utanríkisráðuneytið á ekki í vandræðum með að svara spurningu um það, hvort Ísland styðji þessi hernaðarlegu markmið. Ísland styðji þessi markmið að fullu og virði áform ESB-ríkja um að geta brugðist hratt við krísum með samræmdum og alhliða aðgerðurm.

Þá segir utanríkisráðuneytið, að Ísland sé frá fyrsta degi aðildar að ESB tilbúið til fullrar og virkrar þáttöku í utanríkis-, öryggis- og varnarstefnu ESB eins og hún liggur fyrir á grundvelli stofnsáttmála ESB.

Það hlýtur að teljast meira en lítið sérstakt hvernig menn geti snúist um 180° grundvallarmálum sem þessum.

Samfylkingin, sem er frekar andsnúin íslenskum landvörnum er fylgjandi fullri þátttöku Íslendinga í öllum hugsanlegum hernaðarævintýrum sem stjórnvöld í Brüssel kynnu að taka upp á að leggja í. 

Himinn og haf skilja að þær hugmyndir að koma á fót íslensku varnarliði og innlimun íslendinga í erlendan her. Á 19. öld kom fram sú hugmynd að skylda íslendinga til að starfa í danska flotanum, en gegn því lagðist Jón Sigurðsson forseti og mælti heldur með stofnun íslensks skotvarnarliðs þess í stað. Ástæðan var þá og er enn augljós; íslenskt varnarlið væri Íslandi til gagns en erlent lið yrði ekki endilega til taks þegar á reyndi.

Í öðrum orðum telur Samfylkingin eðlilegt eða heppilegt að vopnuðum íslenskum liðsafla sé stýrt frá Brüssel, en ekki kemur til greina að vopnaður íslenskur liðsafli sé undir stjórn íslensku þjóðarinnar eða beinna fulltrúa hennar. 

Evrópuher

 Það hefur lengi legið í loftinu að Evrópusambandið sé að undirbúa stofnun eigin fastahers, þó vissulega hafi sumir „evrópusinnar“ haldið öðru fram.

Í eftirfarandi myndbandi getur að líta hersveitir undir beinni stjórn frá Brussel, en undir er leikinn þjóðsöngur Evrópu. 

Þjóðverjar styðja stofnun Evrópuhers